Biz böyleyiz işte..

kek-o:

kurban olurum

Oyy

Bu gün 2 haftadan sonra nihayet okula gittim. Hastalık öğrenci değişimi derken 2 hafta gidemedim okula. Bütün düşüncelerim Derin’i görmek üzere kuruluydu. Kendime yasak koymak istiyordum ama ney fayda. Dışımdan bakmayacaksın ona derken içimden onu deli gibi özledim! diyordum. Ve o an geldi, servis okula girdi. Cam kenarındayım bende. Direk onu görmez miyim. Ay ne yapacağımı şaşırdım. Kalbim güm güm atmaya başladı birde. Diyorum hayır yok bakmaycaksın, ama ne çare. Gözlerimi kontrol edemedim resmen. İnerken o tarafa bakıyordum arkası dönüktü. Ama tam karşısında arkadaşı vardı doğal olarak bana dönüktü. Göz göze geldik. Dedim şerefsize bak arkadaşına baktırıyor. O kadar da polyannayım yani. Neyse serviste Tuba diye bir arkadaşım var. Tam Derin’in önündeyken onun kulağına bir şey söyleme bahanesiyle sarıldım Derin’e bakıyorum. Ama göz göze geldik eheh. Ama resmen kalbim 100 kat daha fazla kan pompalamaya başladı. Ay nasıl mutluyum nasıl mutluyum. Tabi kendi şerefim söz konusu kendime söz verdim bakmamak için. Döndüm arkamı. Tuttum kendimi ama iyi bok yedim. Hiç bir tenefüs çıkmadı ya! Birinde bile! Ben o iner diye sınıfta durmadım bahçede tünekledim resmen ama o şerefsiz çıkmadı! En son çıkışta gördüm yine. Okulda tüm gün Zeynep’in olayıyla ilgili konuştuk. Derin’in kankalarından biri Zeynep’e bildiğin aşık. Darısı Derin’in ve benim başıma artık. Çıkışta nasıl sinirliyim nasıl sinirliyim. Ulan ben annemi babamı bu kadar özlemedim. Dedim tamam kurtulacağım bunun sevgisinden başlarım he. Eve gidince de sinirim geçmedi. 
Simge’yle oyalandık biraz onu da özlemişim. Ama sinirim geçmedi tabi. Babamda soruyor neyin var diye. Diyemedim ki aşık olduğum çocuk bana yüz vermiyor diye. Yattım uyudum bende o sinirle. Derin’in tavrı üzerine bir bardak soğuk su içtim resmen.!

Ölürüm :(

ezgial:

ahaahah :D